Witaj w pierwszym odcinku Impro Poradki. Dzisiaj o jednaj z najpopularniejszych krótkich gier w impro czyli „Tylko Pytania”
Poniżej 8 porad – OSTATNIE CIĘ ZASKOCZY ;P
Podstawowe zasady gry impro: „Tylko Pytania
- Dwóch graczy stoi naprzeciwko siebie. Jeżeli jest Was więcej podzielcie się na dwa zespoły i ustawcie się w szpaler (w dwie kolejki).
- Wybierzcie miejsce, w którym rozgrywa się scenka, lub słowo inspiracji.
- Rozpocznijcie zadając pytania. Każde zdanie musi być pytaniem, np.:
- Gracz 1: „Jak się masz?”
- Gracz 2: „Dlaczego pytasz?”
- Gracz 1: „Czy to łzy na Twoim policzku?”
- Gra trwa do momentu, gdy jeden z graczy odpowie zdaniem twierdzącym, powtórzy pytanie lub będzie za długo się zastanawiał.
W takim przypadku, publiczność (jeżeli istnieje) krzyczy „GIŃ”, a gracz zastępowany jest kolejnym graczem z jego drużyny, który rozpoczyna nową scenkę w tym samym miejscu (co jakiś czas możecie zmieniać miejsca/inspiracje)
Ok, to podstawy mamy za sobą. Coś dla bardziej zaawansowanych?

Jak zostać mistrzem tej gry impro?
W tą grę możesz z powodzeniem grać po prostu dla zabawy, a poniższe wskazówki piszę przede wszystkim pod kątem impro na scenie.
Jak grać w grę improwizacyjną „Tylko pytania” i zachwycić widzów?
Zaczynaj z silnym wyborem:
- Wybierz interesujący, dramatyczny lub humorystyczny temat (cel/punkt widzenia postaci) jako punkt wyjścia.
Fajnie jeśli to co dzieje się na scenie jest ważne. Ważne dla Twojej postaci (lub/i widza). - Przykład:” Dlaczego zniszczyłeś mi 15 lat życia?” jest lepsze niż „Co to jest?
- Wybierz interesujący, dramatyczny lub humorystyczny temat (cel/punkt widzenia postaci) jako punkt wyjścia.
Twórz napięcie i emocje:
- Ważne jest nie tylko CO ale JAK powiesz.
- Buduj napięcie, zmieniając ton głosu, rytm zadawanych pytań oraz poprzez reakcje emocjonalne. Pytania mogą być zadawane szeptem, głośno, z radością, smutkiem, złością itp.
- Przykład: Zamiast neutralnie pytać „Dlaczego tutaj jesteś?”, możesz szeptem i z przerażeniem zapytać „Dlaczego tutaj jesteś?!”. (nawet „Co to jest?” z poprzedniego przykładu może być wtedy dobrym wyborem)
Używaj ekspresji ciała:
- Uzupełniaj swoje pytania gestami, mimiką i ruchami ciała. Ekspresyjność dodaje głębi i humoru do przedstawienia.
- Przykład: Kiedy zadajesz pytanie, możesz podejść bliżej, odsunąć się, zrobić dramatyczne miny, co zwiększy dynamikę sceny.
Wprowadzaj zaskakujące zwroty akcji:
- Zaskocz widza niespodziewanymi pytaniami, które zmieniają kierunek sceny. Zmiany tematu lub kontekstu mogą być bardzo zabawne i angażujące.
- Przykład: Gdy rozmowa wydaje się iść w jednym kierunku, nagle zmień jej kontekst, np. „Czy chciałbyś porozmawiać o Bogu?”
Współpraca z partnerem:
- Dobra współpraca z partnerem sceny jest kluczowa. Słuchajcie się nawzajem i reagujcie na siebie. Chemia między aktorami jest widoczna i przyciąga uwagę.
- Przykład: <improwizator słuchający i akceptujący oferty drugiego improwizatora>
Używaj rekwizytów i przestrzeni scenicznej:
- Jeśli to możliwe, włącz do gry rekwizyty lub interakcje z otoczeniem. To dodaje warstwę wizualną i urozmaica scenę.
- Przykład: Podnieś książkę i pytaj „Czy wiesz, co tu jest napisane?”, machaj nią dla podkreślenia pytania.
- Chodzi oczywiście o grę z przestrzenią – nie musisz mieć prawdziwej książki, żeby trzymać książkę w impro – To wszystko jest wymyślone! 😉
Zmiany dynamiki:
- Zmieniaj tempo gry. Szybkie pytania mogą zwiększyć napięcie, a wolniejsze mogą dodać dramatyzmu lub humoru.
- Przykład: Szybka wymiana pytań może być zakończona nagłą przerwą i pytaniem w wolnym tempie, jak np. „Czy naprawdę chcesz to wiedzieć?”
Nie musisz odpowiadać na pytania!
- Wiem, to może być szokujące. Oddychaj. Możesz opłukać wodą twarz, artykuł nadal tutaj będzie gdy wrócisz!
- Naturalnie gdy ktoś pyta „Czy ty jesteś zły?” chciałoby się odpowiedzieć np. „tak jestem zły” – więc wtedy zazwyczaj wybieramy chyba najczęściej pojawiającą się kwestię w tej grze „a nie widać?” – Twoim zadaniem jest popchnąć scenę do przodu, a więc możesz spróbować np. „Trzeba było strzelać mi w kolano?”
Najważniejsze na koniec
Trenuj! Wiem, może myślałeś/aś, że pojawi się tutaj informacja gdzie jest sok z gumijagód, ale niestety jak zwykle – nikt nie urodził się z impro skillami, trzeba ćwiczyć!
Nie musi wychodzić idealnie – przecież dopiero zaczynasz! Daj sobie prawo do błędu!
Wchodź na scenę gdy możesz – np. na naszych Otwartych Scenach Impro , trenuj w domu i z przyjaciółmi, lub zapisz się na warsztaty.

